‘A rollercoaster of silence…’

“A rollercoaster of silence… Ik zag jou, ik zag mezelf. Heerlijk, intens, rustig, druk, liefdevol…” Een van de mooie reacties op een van mijn ontmoetingen van vandaag, de achtste dag #UAEX in de Dutch Design Week.

Ik had niet kunnen dromen dat het zo bijzonder zou zijn. Dat ik zulke mooie, stille – want woordeloze – interacties zou hebben. Er wordt niet gesproken, maar wat gebeurt er veel!

Niet voor iedereen is die ontmoeting gemakkelijk; voor sommigen is de confrontatie te groot. Zij komen niet door de eerste (vlucht) fase heen en verlaten het meubel binnen een paar minuten. Dat is jammer, maar prima.

Sommige mensen blijven zitten maar verdwijnen in zichzelf. Anderen komen al met hun verdedigingsmechanismen op scherp binnen en doen een wedstrijdje staren. Maar staren naar iemand die echt kijkt, is geen gemakkelijke opgave. Geen enkele verdediging is 100 procent ‘waterdicht’ en als er op een onbedacht moment toch echt contact ontstaat, kan het twee kanten op. Alsnog vluchten of het contact aangaan.

Het grootste deel van de bezoekers vindt de rust om die eerste minuten te doorstaan en de ongewone ontmoeting echt aan te gaan. En dan wordt het bijzonder.

Het gezicht ontspant langzaam, de ademhaling wordt wat dieper, de ogen gaan meer focussen. Daarna verdwijnt alle spanning uit het gezicht en wordt de ademhaling nog rustiger. Dan ontstaat er contact tussen twee mensen. Soms gaat de ademhaling zelfs synchroon lopen.

“Je ziet jezelf in de ogen van de ander” en “Er komt van alles voorbij”, lees ik in veel reacties. En dat is ook mijn ervaring. Ik zie/ervaar onzekerheid en nieuwsgierigheid, blijdschap en verdriet, kinderlijke speelsheid, opwinding en intense rust.

Psychedelisch
Maar er is nog veel meer te zien. Als je echt focust gebeurt er ook veel aan het ‘beeld’  van die ander. Het wordt ‘negatief’: zwart wordt wit en vice versa. Alles verdwijnt tot er alleen nog ogen zijn. Gezichten veranderen, mannen worden vrouwen, oud wordt jong en andersom. Er verschijnen kleuren(wolkjes) en halo’s. Soms zo heftig dat het bijna psychedelisch is . En dat zonder dat je pilletjes hebt geslikt…;)

Liefde
Maar het mooiste is de plotselinge twinkel in de ogen van de ander. Dat is het moment dat je echt bij elkaar via de ogen ‘binnen’ mag kijken. Soms een glimp, soms wat langer. Een uitwisseling van pure liefde. In ieders hart aanwezig, maar vaak verstopt achter teleurstellingen, angst en pijn. Na zo’n glimp volgt altijd een warme glimlach en een diepe zucht…
Er zijn al vele zuchten geslaakt. Hoe mooi kan een Unidvided Attention EXperience zijn? I SEE YOU!


Weetjes: Ik schat dat we tot nu tot zo’n 1500 bezoekers hadden waarvan er 400/450 in het meubel plaatsnamen om onverdeelde aandacht uit te wisselen. Iedereen mag blijven zitten zolang hij/zij het prettig vindt. De kortste zit is minder dan een minuut, de langste tot nu toe 45 minuten. Morgen (zondag) is de laatste dag van de #DDW; de dag van de stilte. Mooie gelegenheid om even stil in het UAEX-meubel te komen zitten!

 

Posted in Uncategorized

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

#UAEX – Undivided Attention EXperience

Sorry:
- No content found.
- Check your ID and board name.

#UAEX – The making of…

Sorry:
- No content found.
- Check your ID and board name.